امتیازی که فقط جلیلی دارد

خرین نظرسنجی نهادهای رسمی و معتبر نشان می‌دهد که رشد سعید جلیلی در نظرسنجی ها بیش از سایر کاندیداها است. البته مدتی است که حول و حوش ۱۱ تا ۱۳ درصد ثابت مانده است. برخی دلیل یخ زدگی آرای جلیلی را بعد از حضور وی بر قاب شیشه ای تلویزیون می دانند.

اما رشد اقبال مردمی به سوی جلیلی ناشی از چیست؟ جلیلی به دلیل ویژگی‌های رسانه‌ای که دارد قدرت جذب رأی بالایی ندارد. سؤال این است که جلیلی با چه موتور محرکه‌ای توانسته است در نظرسنجی‌ها رشد کند؟ رمز این توفیق را باید در سبد رأی آنها دید. سبد رأی هر کاندیدایی را باید متناسب با ۳ جنس رأی ارزیابی کرد: سازمان رأی، رأی مؤثر، پایگاه رأی اجتماعی.

سازمان رأی مربوط به سازمان‌های مدنی و غیرمدنی است که اگر رأس آن به سمت یک کاندیدا گرایش پیدا کند باقی اعضا نیز متناسب با رأس هرم، نگاه و نظر و رأی و موضع خود را تنظیم می‌کنند. پایگاه رأی نیز همان رأی توده‌ها است که تنها روز رأی‌گیری خود را نشان می دهد. رأی مؤثر نیز رأی افرادی است که برای حمایت از کاندیدای خود تعصب دارند و تنها یک رأی محسوب نمی‌شوند؛ چراکه همه توان خود را برای جذب رأی دیگران به‌ کار می‌گیرند. در تبلیغات خیابانی و رسانه‌ای فعال هستند. هر کدام برای خود یک ستاد محسوب می‌شوند و با توان بالا به صورت خودجوش برای جذب رأی تلاش می‌کنند.

آرایش صحنه انتخابات در روزهای آینده را باید متناسب با سبد رأی کاندیداها دید. پایگاه رأی اجتماعی کاندیداها متناسب با سابقه ذهنی است که از هر نامزد دارند. عامل دیگر نیز تبلیغات آنها در رسانه ملی است. مردم با توجه به شناخت تاریخی که از کاندیداها دارند و همچنین نحوه بیان و برنامه آنها در رسانه ملی پای صندوق می‌روند. اما دو مؤلفه دیگر در رقابت نامزدها بسیار مؤثر است و برخلاف مؤلفه اول قابل مدیریت است. سازمان رأی و رأی مؤثر.

این دوره کاندیداهای اصلاح‌طلب سازمان رأی ندارند. چون از سوی هیچ حزبی حمایت نمی‌شوند. نهادهای غیرمدنی نیز با جریان اصلاحات و کارگزاران نیستند. اصلاح‌طلبان، عارف و روحانی را بدلی می‌دانند یا حداقل از خودشان نمی‌دانند. بنابراین تخم‌مرغ‌های خود را ترجیح می‌دهند با سکوت حفظ کنند تا اینکه در سبد این دو قرار دهند. بخشی هم راه تحریم را در پیش گرفتند که داستان آنها جدا است.

بین کاندیداهای اصولگرا تنها جلیلی و حدادعادل هستند که دارای سازمان رأی هستند. جلیلی از سوی برخی جریانات اصولگرا حمایت می‌شود و حدادعادل نیز از سوی اصولگرایان تحول خواه مورد حمایت است. هر کدام نیز به نسبتی از سوی برخی نهادهای مذهبی و افراد دارای پایگاه اجتماعی حمایت می‌شوند. بنابراین تنها این دو هستند که می‌توانند روی سازمان رأی حساب کنند. رأی شخصیت‌های برجسته و چهره‌ها نیز حکم سازمان رأی را دارد. چون اگر نظر این چهره‌ها آشکار شود، طرفدارن آنها نیز به همان نامزد رأی می‌دهند.

شاید ولایتی نیز به دلیل اینکه برنامه اقتصادی وی را نهاوندیان رئیس اتاق بازرگانی ایران می‌نویسد، بتواند از سازمان رأی تولیدکنندگان و تجّار استفاده کند. هرچند با تسامح می‌توان اتاق بازرگانی و وابستگان به آن را یک سازمان رأی به حساب آورد.

اما مؤلفه مهم‌تر و کارسازتر آرای مؤثر است. جوانان متعصبی که با توجه به اهداف آرمانی خود استفاده از هر سطح و ابزار تبلیغاتی دریغ نمی‌ورزند و با تمام توان در صحنه هستند. در میان همه کاندیداها سعید جلیلی در داشتن این پایگاه رأی از همه جلوتر است. پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان، پس از رد صلاحیت ‌هاشمی روحیه خود را از دست داده است و بعید است جوانان اصلاح‌طلب عارف و روحانی را متناسب با آرمان‌های‌شان ببینند.

اخیراً از عارف فیلمی منتشر شده است که پای سخنان رهبری در نماز جمعه نشسته است و با شور و هیجان گوش می‌دهد و به سبب ناراحتی رهبری از حوادث بعد از انتخابات ۸۸ ، متاثر است و گریه می‌کند. رسانه‌های ضدانقلاب همین را بهانه کردند که مگر می‌شود چنین فردی نامزد اصلاح‌طلبان باشد. حسن روحانی نیز از جامعه روحانیت است و بعید است اصلاح‌طلبی حاضر باشد برای عضو جامعه روحانیت کار تبلیغاتی مؤثر کند، هرچند رأیش را به نفع روحانی به صندوق بیندازد.

قالیباف و حدادعادل و ولایتی نیز کمتر از این دست حامیان و طرفداران برخوردارند. تنها نامزدی که می‌تواند بر آرای مؤثر خود تکیه کند سعید جلیلی است. بخشی از بچه‌های هیئتی و بسیجی و متدین و اهل نماز جمعه و طلاب و غیره حامی جلیلی هستند و با انگیزه و پرتوان برای وی کار می‌کنند. طرفداران جلیلی را باید از جنس آرای مؤثر به حساب آورد که تنها یک رأی محسوب نمی‌شوند و برای موفقیت نامزد مورد توجه خود تلاش می‌کنند همه اطرافیان و جامعه را مجاب سازند که به نامزد مدنظر آنها رأی دهد. توفیق سعید جلیلی در حضور این دست حامیان است.

سعید جلیلی نشان داده است که برنامه خاصی برای ریاست جمهوری ندارد. شاید هم بنا ندارد برنامه خود را اعلام کند. بیان جذابی نیز ندارد. علاقه ای هم به نقد طرفین انتخابات ندارد. هرچه دارد از آرای موثر است. باید بر سازمان دادن همین آرا تاکید کند.

البته حضور میدانی نیز باید از جنس همان تعلق خاطر پایگاه رای موثر باشد. نمی شود نامزدی مدام بر سادگی تبلیغاتی تاکید کند ولی پوسترهای رنگی آنچنانی در همایش هایش توزیع شود. اگر جلیلی قدرت سازمان دادن این پایگاه رای را داشته باشد می تواند امیدوار باشد که بماند. در غیر این صورت ولایتی از او پیش می افتد. قالیباف نیز با فاصله معناداری جلوتر از ولایتی است. حدادعادل هم خیز برداشته است. اصلاح طلبان هم برنامه ها دارند.

موسوی و خاتمی روی آنتن
شب گذشته عارف جلوی دوربین قرار گرفت. عارف در طول برنامه تلاش کرد بر اصلاح طلبی خود تاکید کند. شاید علت اصلی این است که برخی اصلاح طلبان وی را نامزد جریانی خود نمی دانند. حتی خبر حمایت خاتمی از عارف نیز به سرعت از سوی ستاد رئیس جمهور دولت اصلاحات تکذیب شد. به همین دلیل عارف تلاش کرد نشان دهد از جنس جریان اصلاحات است و البته نیز تنها اوست.

به همین دلیل چند بار با تاکید نام خاتمی و موسوی را در سخنان خود برزبان آورد. این درحالی است که مدتها است نام خاتمی و بالاخص موسوی از روی آنتن رسانه ملی حذف شده است. حتی قالیباف نیز زمانی که می خواست از دولت اصلاحات تعریف کند نام خاتمی را بکار نبرد. تاکید خاص عارف بر بکار بردن نام خاتمی شاید برای رأی سازی باشد.

اما آیا عارف با تکرار نام خاتمی و موسوی روی آنتن می تواند رأی اصلاح طلبان را از آن خود کند. عارف همچنین قول داد که تا انتها خواهد ماند. روز گذشته خبری منتشر شد که جمعی از مشاوران خاتمی طرحی به وی داده اند که بر مبنای آن روحانی نامزد اصلاح طلبان و عارف به عنوان معاون اول وی از انتخابات انصراف دهد.

رنگ خاکستری توکلی در انتخابات
احمد توکلی این روزها تمایلی به اعلام علنی مصداق انتخاباتی مدنظر خود ندارد. شاید علنی ساختن حمایتش را مانعی برای موضع انتقادی خود بعد از تشکیل دولت یازدهم می داند. شاید هم بعد از تجریه احمدی نژاد دست و دلش می لرزد. البته او سال ۸۸ تاکید داشت که از روی اضطرار به احمدی نژاد رأی می دهد اما هیچ حمایتی از او نخواهد کرد.

با این حال گمانه زنی های جریانی حاکی از آن است که وی با حفظ انتقاداتی که از حدادعادل و قالیباف دارد از هردو حمایت می کند. احمد توکلی طی ماه های گذشته بیشتر وقت خود را بر کنترل رفتارهای خطرساز دولت در حوزه اقتصاد صرف کرده است تا نقش آفرینی انتخاباتی. هرچند بعد از ردصلاحیت آیت الله هاشمی و پیش از اعلام موضع وی نامه ای خصوصی خطاب به وی می نویسد که شاید صبحانه روزهای آینده الف، بخشی هائی از آن را منتشر کند. البته اگر موفق به کسب رضایت توکلی شود.

اما توکلی روز گذشته در نطق میان دستور خود در صحن علنی مجلس کمی از رنگ خاکستری خارج شد و مواضع انتخاباتی خود را روشن کرد. وی ابتدا تصویری از وضعیت اقتصادی سیاسی کشور ارائه داد تا در گام بعد نتیجه گیری کند که دولت بعد باید دست کاردان و مجری باتجریه و مرد کهن سپرده شود و اینطور تصریح کرد که ” نامزدهایی که از چنین تجربه‌ای بی‌بهره‌اند یا حتی کسانی که مدیر ستادی بودند و تجربه‌ای از پیچیدگی‌های مدیریت سخت نیاندوخته‌اند، قادر نخواهند بود کشور را، آن هم پس از آسیب سال‌های اخیر اداره کند؛ چه رسد به آنکه تحول ایجاد کند.”

۳ پیشنهاد هم مطرح کرد:

اول اینکه نامزدها باید با صراحت بگویند با کدام رویکردها و کارکردهای دولت سازندگی، اصلاحات و احمدی‌نژاد، موافق و با کدام یک مخالفند؟

دوم اینکه هر نامزدی باید معاون اول، رئیس کل بانک مرکزی، معاون برنامه‌ریزی، وزیر کشور، وزیر خارجه و وزیر اقتصاد خود را پیش از روز رأی‌گیری مشخص و اعلام کند. اگر نامزدی نتواند ۶ همکار خود را پیش از رای‌گیری معرفی کند، باید شک کرد که او قادر به اصلاح امور باشد.

و سوم نیز اینکه نامزدها باید به جای ردیف کردن طولانی اهداف خوب در هر حوزه یکی دو دغدغه اصلی خود را مطرح کند و به صراحت بگویند که با چه راهکارها و سیاستی به دنبال رفع آن دغدغه‌ها خواهند بود.
توکلی نکته ای هم کلیدی در نسبت کاندیداها با ولایت فقیه مطرح و البته گذرا عبور کرد:” رئیس‌جمهور باید صادقانه به وفادار به ولایت فقیه و در عین حال صاحب‌نظری با استقلال رأی باشد که خود مسئولیت کارهایش را بر عهده بگیرد.”

ولایتی از جلیلی جلو زد
آخرین نظر سنجی از سوی یک نهاد فرهنگی و رسانه ای که در اغلب دوره های انتخاباتی ملاک ستادهای انتخاباتی و تحلیل فعالان سیاسی است نشان می دهد که قالیباف ۲۹ درصد، علی اکبر ولایتی ۱۷ درصد و سعید جلیلی ۱۲ درصد آرا را در اختیار دارد. باقی نامزدها نیز زیر ۱۰ درصد هستند.نتایج این نظر سنجی در حالی است که پیش از آغاز برنامه های تبلیغاتی رسانه ملی، سعید جلیلی با رشد قابل توجه ای توانسته بود ولایتی را پشت سر گذارد.

جلسه داغ امام صادقی ها
روز دوشنبه سعید جلیلی به جمع همکاران و هم دوره ای های خود در دانشگاه امام صادق رفت تا به سوالات آنها جواب دهد. جلسه با حضور اساتید مختلف دانشگاه امام صادق با گرایش ها و رشته های مختلف برگزار شد. در این جلسه هرکدام از اساتید سوالات خود از جلیلی را مطرح کردند و وی نیز به برخی از آنها پاسخ داد.

نکته مهم این است که بعد از مراسم قریب به اتفاق حاضرین، جلسه را مفید ندانستند. الف به ستاد آقای جلیلی پیشنهاد می کند متن سوالات و پاسخ های جلیلی را کامل و بدون حذف منتشر سازد.

رتبه دهی

مطالب مرتبط با این موضوع

/ 0 نظر / 9 بازدید